وقتى مىآيد و چند روزى در شهر ماندگار مىشود * تازه مىفهمد كه در اين ديار چه خبر است . . . وقتى نفس مىكشد و تنفّس مىكند ، سرفه‌اش مىگيرد * نان و پنير را هرجا مىبيند كپك زده است ! هرچيز را به شكل آجر و تكه‌سنگ مىبيند * دلش تنگ مىشود و مىگيرد ، چون بهار است ! بهار آمده ، امّا او در شهر درختان سبز را نديده * گوجه درختى بيرون آمده ، امّا او آن را نچيده ! وقتى روستايش را به ياد مىآوَرد و پيش چشمش مجسم مىكند ، * به خودش مىگويد : باز همان « گيله‌مرد » هستى ! كربلايى جان ! حرفهايم دروغ نيست * مصلحت در اينست كه تو ، به شهر نيائى كربلائى حسن جان ! شاليزارت را نگهدار * در شاليزار ، باز كارت را نگهدار . . . گول على چوپان و « گنجه بانو » « گول على » خيلى زمات بو ، خوره چوپانى كودى * سالانه سال ، گول على صوبه سر ، ويريشتى ، خو « گلّه » يه بردى به چرا * ايسايى صحرا ميان تا غروب دم ، اويا چوپانى كودى * ايتا روز * كى هوا آفتابى بو آدما زنده كودى باد بهار ، * گول على نيشته بو دار جيرى * خوچومانه فوچه بو بوشو بو پاك به خيال * غولطه خوردى خو خيالات ميان ايدفا ، * ايچى مَثل « فرفره » بگنسته اونه پايه ، بودوبست ! * گول على وازه كوده خو چومانه . . . چى بيده بو ، گول على ؟ * ايدانه « گنجه بانو » جه هو دار * باموبو ، بىجير خوره شوندوبو خوجاجيگا ، خولانه‌تان * گول على داشتى خبر * لانه هرجا بداره « گنجه بانو » اويا دفنه پيله گنج * گول على ذوق مرا جلدى از جا بپرسته بيل و « گرواز » اوساده * اونا دنبال بكوده فارسه « گنجه بانو » لانه كنار * دس بكاره‌بو ، اويا گنجه بانو لانه‌يه بكنده هى نفس‌زنان * ايدفا ، بيده دره تا چكره آب ميان ده بفهمسته اويا هيچى ننا ! * خومرا بگفته : ا - شانسه نارم ها چينه‌ا - چاله‌يه بكندمه * بيخودى نقب بزم خاك خدايه ، به خدا مىنظر گويا بامو « گنجه بانو » * يا خيالات ، اوساده مرا ، - صحرا ميانى ! « گلّه » يه جما كوده ، شكر خدا بوگفته ، خوخانه بوشو * گول على خيلى زماته ده الان دره به گيل ! * اونه قبر سر ، علف بوجور آيه هرتا بهار ولى الآن ، ا - زمات * هركسى كى رادواره ، جه اورايان گذره خسته و تشنه كى به * فارسه او جايى كى صحرا ميان گول على بكنده بو گنج واسى * ايدانه چاه دينه آب زمزمه اوچايه واغوزه * گيره خو زالشه سئرابه جه آب خوخدايه دوخوانه * كى بيامرزه او آدمه كى ا - چاهه امِه واستى ايه بنا بكود * آبرار . . . * گول على نانسته بو بختر از « گنج بانو » نيهه خو پوشت سر ، ايتا يادگارى * اون چيه تَرِه بگم مردمه دوعا دانه * كى ايسه اون به خدا ، آدميزاده « پيله گنج » برگردان به فارسى گل على چوپان و گنج بانو « 9 » گل على مدت زيادى بود براى خودش چوپانى مىكرد

--> ( 9 ) . نام محلى « راسو » جانورى به رنگ سفيد و خاكسترى سير مايل به زرد شبيه موش خرما .